Filmgeheim van agent 007 onthuld

AMSTERDAM – Een rode loper bij binnenkomst. Een persoonlijk ontvangst door mister Bond himself. Staand naast zijn iconische Ashton Martin DB5 verwelkomt de meesterspion je bij de tentoonstelling Designing 007; 50 Years of Bond Style.

Met een succesvolle openingsweek van ruim 13.000 bezoekers in oktober 2014, liep het storm in de Kunsthal Rotterdam. De entree, de loop van een geweer, trekt je meteen in de sobere, maar smaakvolle Britse stijl en glamour. De tentoonstelling is een ode aan het talent, de fantasie en weergaloze karakteristieken van vijftig jaar James Bond filmgeschiedenis.

In de eerste zaal duiken we direct in het bed van bondgirl Jill Masterson. Met alleen de witte lakens en spotjes van omringde vitrines ligt haar goudverhulde lichaam uit de meest succesvolle film Goldfinger (1964) in een strak pikzwarte zaal. De zweem van luxe, spanning en verleiding slaat als een deken om je heen. Van het gouden vest van Pussy Galore, een handgesigneerde goudstaaf door Sean Connery tot de gouden plaat van de titelsong door Shirley Bassey, alles ademt edelmetaal. Het grote succes van Goldfinger is een smaakmaker voor de zalen die volgen.

Zo maken we kennis met Ian Fleming, de schrijver en geestesvader van James Bond. In de kleine, maar gedetailleerde ruimte vinden we een uitgebreide biografie. Stamboom, scholing, carrière en privéleven; niets ontbreekt en tekst voert de boventoon. Met op de achtergrond het tikkende geluid van een typemachine kruipen we in het hoofd van de schrijver. Opvallend detail is dat Fleming zijn romans in niet meer dan zo´n acht weken schreef.

Wie Bond zegt, zegt natuurlijk vrouwen, gadgets, snelle voertuigen en Wodka Martini. Alles wat hem aantrekkelijk maakt, komt in de tentoonstelling aan bod. Het witte dinnerjacket van Pierce Brosnan, de Arabische kledij van Roger Moore of de allereerste smoking van Sean Connery uit Dr. No (1962) laten zijn vele gezichten zien. De rijke gaderobe laat echter kleine objecten in het niet vallen. Een lege fles Dom Pérignon uit 1955 of beter, zijn befaamde martiniglas vallen haast in het niet.

Door de tentoonstelling hangen talloze schetsen en tekeningen van scénes en ruimtes. Van de architectonische stijl en vormgeving tot aan de inrichting van de set en het scenario. Ook zien we tekeningen van jurken, prototypes van ruimtepakken en wapens. De opbouw van de films wordt zo duidelijk in kaart gebracht, maar neemt jammer genoeg vaak de overhand waardoor het evenwicht soms ver te zoeken is. De overdaad van sommige thema´s ondervleugelen andere objecten waardoor herkenning bij de bezoekers vaak uitblijft.

Natuurlijk komen M en Q spelen ook aan bod. Waar M wordt afgedaan met een ingetogen schilderij, is er een zaal volledig ingericht als de wapenkamer van Q. De stoere en rauwe uitstraling laten het ruige randje van de geheimagent zien. Grote tubes explosieve tandpasta, een lasercamera en een radiografische bestuurbare aansteker tegenover microchips of horloges met honderden functies. Met legergroene wanden en houten kisten kris kras op elkaar gestapeld, vormt deze verzameling een verrassende afwisseling.

Net zoals James vele gezichten kent, zo zijn er ook legio kwaadaardige schurken geweest die met de meest uitvoerige complotten zinden op wereldmacht. Met foto´s van deze criminelen op levensgroot formaat en vitrines die zo zijn opgesteld alsof je door een doolhof dwaalt, wordt het raadselachtige karakter van deze schurken overtuigend uiteengezet.

De Kunsthal Rotterdam is bedreven in het strikken van grote namen. Van Jean Paul Gaultier, Beatrix 75 jaar tot Andy Warhol. Sinds oktober 2014 voegt James Bond zich in dit rijtje. De Kunsthal spreekt van een ongeëvenaarde multimediale beleving, maar met enkel filmfragmenten valt er niet heel veel multimediaals te beleven. De tentoonstelling getuigt dan ook eerder van commercie dan kunst. De innovatieve manier van tentoonstellen waar de Kunsthal zo bedreven in is, is bij deze internationale tentoonstelling niet terug te vinden.

Ook al is de juiste balans in deze tentoonstelling soms ver te zoeken, bezoekers krijgen wel de unieke kans om oog in oog te staan met mister Bond himself. Tot 8 februari 2015 staat de tentoonstelling nog in Rotterdam, daarna verdwijnt Bond weer, voor een nog onbekende missie.


Mediabestanden


0 reacties

Plaats een reactie