ICOM Shanghai

ICOM2010, van zondag 7 tot vrijdag 12 november, op het terrein van de Expo die tot eind oktober liep. Het terrein was inmiddels verlaten, deels al in staat van afbraak. Toch elke ochtend nog het ritueel van poortjes, controle en scanners. Het Chinees paviljoen hebben we nog mogen bezichtigen. Met name het besef dat hier 73 miljoen bezoekers zijn geweest in 6 maanden tijd, maakt het tot een wonderlijk bezoek.

Van het congres zelf heb ik niet veel foto’s gemaakt. Foto’s van powerpoints dienen als geheugensteun, maar vertellen niet het verhaal van een week Shanghai. En wat betreft foto’s van het congres kwam de verrassing bij het afscheid op 12 november. Voor elke congresganger lag een boek klaar met daarin foto’s van de congresweek: 340 pagina’s met foto’s van de opening op 7 november, diner met 3600 deelnemers, foto’s van de verschillende comités en zelfs nog van de verkiezing op de ochtend van 12 november. In één middag heeft de congresorganisatie bijna twee kilo aan boekwerk geproduceerd (ik ben wel benieuwd hoeveel congresgangers hebben moeten bij betalen voor te zwaar beladen koffers). Na een week Shanghai sloot het aan bij de indruk die ik van het congres en de stad had opgedaan: imponerend, maar dubbelzinnig. Alles glimt, straalt, is stralend schoon. Maar het bling bling gehalte is vooral buitenkant. Duurzaamheid speelt bij productie - of het nu een gebouw, een expositie of speelgoed is - geen rol.

Het congres werd door een verrassend groot aantal Nederlanders bezocht. Verschillende collega’s gaven lezingen en spelen, speelden of gaan een rol van betekenis spelen in één van de comités. Lastig was het om de aandacht te verdelen tussen de verschillende lezingen van collega’s en mijn eigen comité. Bij een dergelijk grootschalig evenement is het moeilijk de diepte in te gaan, zeker als je verschillende comités wil bezoeken (wat niet altijd eenvoudig te plannen was). De nadruk zou meer moeten liggen op uitwisseling en contacten tussen de comités. ICOM Nederland gaf daar een mooi voorbeeld van. Als meest waardevol heb ik uiteindelijk de ontmoetingen met diverse mensen ervaren, in mijn comité, maar ook daarbuiten: bij het Nederlands consulaat, in de bus, bij de etentjes, borrels, wandelgangen.

Op Flickr vindt je mijn fotoverslag, met mijn verhaal in onderschriften bij de foto’s.


Mediabestanden


0 reacties

Plaats een reactie