Lief en leed van de transformatie

Zaal 1

Recensie tentoonstelling Bible and Dildo bij Foam

Als man vastzitten in het lichaam van een vrouw. Of juist andersom. Heel veel ingewikkelder dan dat kan het leven toch niet worden. Als transgender moet je sterk in je schoenen staan om te durven zijn wie je bent. De moderne wereld helpt een handje mee en maakt het voor steeds meer transgenders mogelijk te veranderen naar het geslacht wat zij diep van binnen altijd al geweest zijn. Zo omschreven klinkt het bijna als een sprookje waarin dromen uitkomen. Helaas is de realiteit vaak hard en pijnlijk.

Denk twee keer na

Fotografiemuseum Foam besteed aandacht aan dit onderwerp en doet een boekje open over de uiterlijke transformatie. Ik kan vast verklappen, die is niks omhullend. Bij binnenkomst word je hier ook meteen op geattendeerd: ‘’Kan schokkende beelden verwachten’’. Het museum heeft er ook voor gezorgd dat je nog eens goed nadenkt voordat je de tentoonstelling daadwerkelijk betreed. Weggestopt in een hoekje van het gebouw hangen lange, zwarte gordijnen die reiken tot het plafond en de ingang van de tentoonstelling versperren. Is het hier? Mag ik hier naar binnen? Ik durf bijna niet meer.

Harde werkelijkheid

De tentoonstelling vindt plaats in een langwerpige kamer met daaraan grenzend twee kleinere vierkante ruimtes die je los van elkaar kunt betreden. Bij binnenkomst is het vrij donker en het weinige licht dat er is heeft een rode gloed. Foto’s gedrukt op eenvoudige vellen papier hangen in verschillende maten aan de muur. De beelden zijn meteen heftig. De eerste foto die ik zie is er een waarop de borsten van een vrouw recentelijk zijn verwijderd. Vervolgens wordt mijn aandacht getrokken naar een foto van een penis. Geen natuurlijke penis. Ook een op maat gemaakte vagina ontbreekt niet.

De duidelijke foto’s in combinatie met het zwakke rode licht maken een naar, bijna onpasselijk gevoel in mij los. Omdat ik zo met mijn neus op de feiten wordt gedrukt kan ik de pijn en de worstelingen die deze transgenders meemaken bijna voelen.

Het verhaal

In de twee kleinere ruimtes hangen aan een witte muur kleine, omlijste foto’s. Deze ruimte is wel goed verlicht en roept een minder heftig gevoel op. Hier wordt echt een verhaal verteld in een documentaire aan foto’s. Vooral ziekenhuisbezoeken met operatietafels worden zichtbaar met daarop twee steeds terugkerende personen. De fotograaf volgt een liefdeskoppel terwijl zij beide een transformatie ondergaan. De ziekenhuisfoto’s worden onderbroken door hier en daar een portretfoto van het stel. Ondanks alle ellende hebben zij elkaar en ondanks dat zij soms zichzelf amper begrijpen, begrijpen zij in iedere geval elkaar en zijn zij op hun manier gelukkig.

Weloverwogen

De keuze van Foam om de tentoonstelling in een hoekje weg te stoppen is naar mijn idee goed overwogen. Het helpt de bezoeker heel bewust te kiezen om de tentoonstelling wel of niet te bezoeken. Het is geen luchtig onderwerp en de foto’s zijn dat evenmin. Door de beelden kunnen gevoelens los gemaakt worden waar je niet bij elk museum bezoek op zit te wachten. Desalniettemin is het een prachtige tentoonstelling wanneer je houdt van documentaire foto’s waar niet om de waarheid heen gedraaid wordt. Enig inlevingsvermogen is vereist maar na het bezoek begrijp je meer over het lief en vooral het leed van een transgender.

Bible and Dildo van Momo Okabe is te zien tot 25 oktober in Foam in Amsterdam.


Mediabestanden


0 reacties

Plaats een reactie