"Ik zag Matisse en ik bedacht Nijntje"

Tekenen maar!

Op 27 augustus 2015 opende in het Rijksmuseum de tentoonstelling Dick Bruna. Kunstenaar. Deze tentoonstelling profileert Dick Bruna als kunstenaar in plaats van kinderboekenschrijver en plaatst zijn werk in internationaal kunsthistorisch perspectief. Dit gebeurt allemaal ter gelegenheid van de verjaardag van Nijntje, die dit jaar 60 jaar bestaat. 

Op 13 september bezocht ik de tentoonstelling en daarvoor de Rijkslezing met dezelfde naam, die verdiepende informatie gaf bij de tentoonstelling. Zonder van tevoren al te veel informatie gelezen te hebben ging ik naar de Rijkslezing in de veronderstelling dat er vooral over Nijntje gesproken zou worden. Het was een aangename verrassing dat dit niet zo was. De dame die de lezing gaf, Caro Verbeek, gaf de lezing met zoveel enthousiasme dat dit snel oversloeg. 

Voordat we de ruimte ingingen waar de lezing gegeven zou worden, kregen we een vel papier met daarop twee keer de contouren van het hoofd van Nijntje en een potlood. Onze nieuwsgierigheid was direct geprikkeld, omdat er dus blijkbaar een interactief element in de lezing zou zitten. Het eerste halfuur van de lezing ging over Dick Bruna en zijn inspirators. Bij elke schilder waarbij Bruna inspiratie opdeed, werd een voorbeeld gegeven van hoe Bruna dit zelf toepaste in zijn eigen werk. Zo zag je bijvoorbeeld terug dat Bruna zich liet inspireren door Matisse, een schilder waar ik zelf ook fan van ben. Bruna knipte net als Matisse de kleuren van Nijntje als een collage en ook het belang van de restruimte heeft hij van Matisse afgekeken. 

Het tweede halfuur van de lezing ging over Nijntje en haar emoties. Dit is ook het deel van de lezing waar het interactieve element in verwerkt zat. Eerst werd aan het publiek gevraagd om in de contouren van Nijntjes hoofd haar ogen en mond te tekenen. Vervolgens werd ons gevraagd om in het andere hoofd een verdrietige Nijntje te tekenen. Dit klinkt heel simpel, maar is eigenlijk onwijs moeilijk en is iets waar je als lezer/bezoeker helemaal niet bij stil staat. Het geeft daarnaast aan wat een groot kunstenaar Bruna is, omdat hij moeiteloos emoties kan weergeven met alleen twee punten en een kruisje (Nijntjes mond). De interactie tussen het publiek en tussen de spreker en het publiek was ontzettend leuk en zorgde ervoor dat het publiek alert bleef. 

Het was een enorme aanrader geweest om eerst de lezing te bezoeken en daarna pas de tentoonstelling, ik herkende namelijk direct allerlei elementen tijdens mijn bezoek aan de tentoonstelling die mij anders nooit op waren gevallen, zoals het feit dat Dick Bruna al zijn boekomslagen signeerde, omdat hij zichzelf toen al als kunstenaar zag of dat hij de zwarte lijnen van Nijntje en de gekleurde vlakken apart maakte en daarna over elkaar legde. Echter is de tentoonstelling, waar alle boekomslagen en vele originele Nijntjes en andere werken van Dick Bruna (zoals reclamewerken) te zien zijn, zonder het bezoek van de lezing het ook zeker waard om te bezoeken. 


Mediabestanden


0 reacties

Plaats een reactie