Kind onder Vuur

Humanity House

Kind onder Vuur: voor kinderen vanaf 10 jaar

kind-onder-vuur-300.jpg
Op een regenachtige dag sleepte ik mijn oudste zus mee naar een museum dat mij al meerdere keren tot in het diepste van mijn ziel heeft weten te raken. Het was de bedoeling dat ik door de ogen van mijn zus de bekende vluchtelingreis van het Humanity House nog een keer “voor de eerste keer” zou beleven. Maar daar aangekomen was het een andere tentoonstelling die mijn aandacht ving.

Alles over (on)menselijkheid, het klinkt niet als een thema dat erg geschikt is voor kinderen. Het Humanity House heeft gewaagd precies het tegenovergestelde te doen van wat de meeste andere musea doen. Geen eerbetoon aan de hoogtepunten van de menselijkheid dit keer, maar het bespreekbaar maken van haar dieptepunten. Voor de meeste volwassenen al lastig om te doen, laat staan voor kinderen. Toch heeft het Humanity House in Den Haag gepoogd een geschikte tentoonstelling voor deze doelgroep over het onderwerp te maken. Iets wat ik met mijn eigen ogen wilde zien.

Kind onder Vuur verteld de treurige verhalen van vier kinderen die te maken hebben met het geweld van verschillende conflicten op de wereld. De tentoonstelling, ontwikkeld in samenwerking met het Rode Kruis, reist na 31 december 2015 door heel Nederland. Verwoestingen in Palestina, vluchten uit Syrië, landmijnen in Colombia en de Oegandese Jungle. Door beelden op tv en internet heb je als volwassene wel enigszins een indruk kunnen vormen bij de horrors van de conflicten die in de tentoonstelling behandeld worden. Maar om kinderen daarmee te confronteren lijkt barbaars. Willen we niet liever dat onze kleine schatjes nog net iets langer beschermd blijven voor de harde werkelijkheid? Dit was het standpunt dat ik onbewust had ingenomen voor we de tentoonstelling in liepen.  

In een stijl die me een beetje aan het klokhuis doet denken weet het Humanity House het toch te doen. De tentoonstelling is compact maar slim ontworpen en bestaat eigenlijk uit maar één tentoonstellingsmeubel. Met het gebruik van enkel secundair tentoonstellingsmateriaal worden de verhalen van de hoofdpersonen verteld. De personages bevinden zich ieder in een andere fase van hun kindertijd, waardoor het voor de bezoekers makkelijk is om zich met in ieder geval één van hen goed te kunnen identificeren. In Jip en Janneke taal en met behulp van filmpjes, spelletjes en een opdrachtenboekje leren de kinderen over het moeilijke leven van de hoofdpersonen en worden uitgedaagd om actief na te denken over de kwesties. Dat het museum het erg belangrijk vindt om te weten hoe de tentoonstelling ontvangen wordt door de doelgroep bleek uit de museumdocente die wanhopig probeerde een kinderpanel in bedwang te houden tijdens ons bezoek. (“doe nou is serieus jongens, jullie hebben je hier vrijwillig voor aangemeld”) Of dit nou de meest ideale doelgroep is om serieus, mentaal mee te kunnen sparren is echter nog de vraag.

kindondervuur.jpg
De combinatie van eenvoud, informatie en emotie maken echter voor mij dat de tentoonstelling een succes is. Recht voor je raap, maar zonder je meteen te traumatiseren voor het leven. Dit is het soort tentoonstelling waar je kinderen mee naar toe wilt nemen als je ze duidelijk probeert te maken dat het krijgen van huiswerk een voorrecht is en waar je dan stiekem zelf ook nog iets van zult leren.

Kind onder Vuur was nog tot 31 december 2015 in het Humanity House en zal vanaf 25 januari in de kulturhus bibliotheek van Borne te zien zijn.  

 


Mediabestanden


0 reacties

Plaats een reactie