Turks-Nederlandse perceptie

Hoe werkt beeldvorming door musea van Turken? Dat was het thema van de maandelijkse Erfgoedarena, op woensdagavond 31 oktober. De organisatie was dit keer samen met het Amsterdam Museum gedaan, waar in het kader van 400 jaar Nederlands-Turkse betrekkingen vijf tentoonstellingen en zeven evenementen over Turkse thema's draaien. De arena was getiteld De geschiedenis van mijn (groot)vader? 400 jaar Turks-Nederlandse betrekkingen in beeld.

Ter inleiding had oud-student Ilias Zian een mini-tentoonstelling in de entreehal van de Reinwardt ingericht. Op een tiental HD-schermen was fotowerk over de eerste generatie Turkse migranten te zien die in de jaren vijftig als gastarbeiders naar Nederland waren uitgenodigd.

In de debatten, onder vrolijke leiding van huismoderator Imre Vegh (Debat.nl), werden parallel zeven puntige stellingen besproken, in een creatieve chaos doordat de de aula in een marktplaats van werkgroepjes werd omgetoverd, elk rondom een Turks-museale gast. De belangrijkste vraag was de wenselijkheid van actieve betrokkenheid van de Turkse gemeenschap bij dit soort manifestaties. Dat vonden de aanwezigen, rond de vijftig binnen- en buitenstaanders, zakelijk gezien niet per se nodig. Wel is het handig ze als bron te respecteren, uit wellevendheid en voor draagvlak. De constituering van Turken als 'de ander' werd uiterst kritisch becommentarieerd in een gesproken column van journalist-curator Özkan Gölpinar. Ofschoon geboren en getogen Enschedeër, wordt hem vaak een uitzonderlijk deskundige kennis van Turkse zaken toegeschreven. De correctheid daarvan bestrijdt hij, maar veel kan hij er niet aan doen.

Stereotypering en stigmatisering van “de Turk” was dan ook het tweede grotere debatonderwerp. In het algemeen is men daar niet voor, maar wil je een verhaal vertellen dan ontkom je er eigenlijk niet aan. Voor tijdelijke duidelijkheid helpt het om met aansprekende en voor iedereen begrijpelijke iconen te werken, zoals 'de reiskoffer'. Maar het is de vraag hoe lang je mensen kunt blijven reduceren tot hun hoedanigheid van binnenkomer. In een tentoonstelling kun je er dan ook wel mee beginnen, maar moet je er tegelijk ook weer zo vlug mogelijk vanaf. Fotograaf Ahmet Polat, in Nederland geboren maar nu werkzaam in Istanbul, gaf er vlak voor de Erfgoedarena nog een internationale masterclass over.


Mediabestanden


0 reacties

Plaats een reactie