Teus laat weer van zich horen

Een kort verslagje van een tweetal boeiende congressen: het Art as Money Festival in het Trouwgebouw en de conferentie Verzilveren van verbindingen in de creatieve industrie in Burgers' Zoo.

De laatste twee weken was ik op een tweetal congressen, waarbij ik tot een aantal gedachten kwam die ik graag met jullie deel.

Zo was ik op 9 februari op het Art as Money Festival in het Trouwgebouw,
Het festival (’s middags een congresvorm en na tienen swingen) onderzocht de spanning tussen kunst, creatie en commercie en was georganiseerd door beeldend kunstenaar Dadara. Uitgangspunt daarbij was om de lijdzame houding van de creatieve sector te veranderen in een daadkrachtige, doelmatige reactie op het huidige kunstbeleid. (Overigens ben ik netjes voor tienen naar huis gegaan.)

Daarnaast was ik op 15 februari in Burgers' Zoo op de conferentie Verzilveren van verbindingen in de creatieve industrie. Deze conferentie werd georganiseerd door Nicis Institute en het ministerie van EL&I samen met het Topteam Creatieve Industrie. Deze bijeenkomst ging over de meerwaarde van de creatieve industrie en dan vooral op de beleidsinzet van regio's en steden voor deze topsector. Of in simpel Nederlands: Hoe functioneert de driehoek overheden, bedrijven en kennisinstellingen als het gaat om het versterken van de concurrentiekracht van de Nederlandse creatieve industrie.

Twee congressen met min of meer hetzelfde onderwerp, maar de één georganiseerd door de voorhoede van kunstenaars en de ander door de denkers van EL&I. Na afloop van het tweede congres ging ik nadenken; waarom was het eerste zo leuk, en het tweede zo saai.

De conclusie was snel getrokken. Op het Art as Money festival barstte het van de creatieve ondernemers en kunstenaars. Zij maken van de nood een deugd en denken niet in problemen maar in (creatieve) oplossingen. Flexibiliteit, grensoverschrijdend denken, intuïtie en open staan zijn daarbij kernwoorden. Een mooi voorbeeld daarvan is Teun Castelijn met zijn installatie Halbe Bier. Hopelijk is hij beschikbaar om op de volgende Erfgoedarena van 14 maart “Musea en geld: waarom publiek als het ook privaat kan?” zijn initiatief toe te lichten.

Op het tweede congres Verzilveren van verbindingen in de creatieve industrie waren de beleidsambtenaren van NWO en EZ toch vooral de personen die, vanwege de voorbereiding en voorkennis het congres bestierden. Zij dachten vooral in processen, samenwerkingsvormen, het verzilveren van verbindingen etc. De creatieve input op dit congres sprak vooral over de beperkingen van de regelgeving voor de kunsten. Zodra kunst onderdeel wordt van het economisch verkeer komt er allerlei wet- en regelgeving om de hoek kijken die het de kunstnaar onmogelijk maakt zijn kunst te verzilveren. Met andere woorden; de overheden met zijn regeltjes zorgt er voor dat kunst nooit kan verduurzamen. En als het moeilijk wordt is de creatieveling gevlogen en wordt het proces stroperig.

Terugdenkend aan het eerste congres in het Trouwgebouw bleek deze bemerking meer dan waar. De kunstenaar schrikt terug bij de gedachte dat hij de strijd aan moet gaan met de overheid en zijn regeltjes. De kennis, de tijd en het geld ontbreekt om door te zetten. Het bedrijfsleven helpt hem daar niet bij, althans de kunstenaar weet het bedrijfsleven niet voor zijn karretje te spannen. En dat terwijl de overheid de creatieve industrie als één van de topsegmenten van Nederland wil ontwikkelen maar door haar bemoeienis lijkt dood te knuffelen.

Wat schetst mijn verbazing dat één van de conclusies op het tweede congres in Burgers’ Zoo was dat Cultureel Erfgoed verbindt. Al snel dacht ik aan onze minor Cultureel Ondernemerschap. Gaan we er met de Reinwardt dan echt voor zorgen dat we mensen opleiden die niet alleen de kennis en vaardigheden hebben om in de culturele sector te functioneren, maar ook als onafhankelijke partij de onoverbrugbare tegenstellingen tussen kunst, commercie en overheden weten te overbruggen? Immers, de partijen lijken er onderling nog lang niet uit te zijn. Als dat zo is lijkt er een mooie toekomst voor onze afgestudeerden weggelegd.


Mediabestanden


1 reacties


  1. Nancy van Asseldonk
    27 februari 2012 13:44:30
    bruggen en tegenstellingen
    Teus, Een toekomst is er altijd voor bruggenbouwers lijkt mij. De verschillende partijen zullen er onderling wel nooit uitkomen. Zo zal het ook altijd een vraag blijven in hoeverre regelgeving belemmerend werkt, of beleid stimulerend. Maar dat hoeft inderdaad geen probleem te zijn. Belangrijker is een generatie erfgoed-‘makers’ die creatief en flexibel opereert in dit culturele veld. Dat betekent wisselende partners zoeken en verschillende bronnen aanboren. En dan zijn traditionele tegenstellingen niet onoverbrugbaar, maar simpelweg niet aanwezig. Een mooie toekomst inderdaad!

Plaats een reactie