Out of the box

Tenzij u de afgelopen dagen onder een steen heeft geleefd kan het u niet ontgaan zijn dat het Pasen was. Een (feestelijk) moment dat al jaren lang wordt gevierd met, net als bij eigenlijk ieder Christelijk feest, als vaste waarden samen zijn, eten en nostalgie de basis 'moeten' vormen. Sinds vorig jaar is daar ook 'The Passion' van het normaalgesproken vrome EO en RKK op de Publieke Omroep bijgekomen. Een verhaal waarbij uitgerangeerd bekend Nederland op een oubollige en commerciële manier de lijdensweg van Jezus Christus mogen vertolken.

Loopt de kerk al geruime tijd steeds leger en lijken de programma's op de Publieke Omroep het af te leggen tegen de kijkcijferkanonnen van RTL e.d.; een slimme marketingtruc en vercommercialisering van een herdenking van een op zich zelf niet in verband te brengen moment uit de Westerse geschiedenis met hazen, chocolade en paastakken, we trappen er graag in. De Passion is een groot succes, mensen voelen zich weer even dicht bij Jezus en de kijkcijfers liegen er niet om.

Eigenlijk zit de culturele sector (o.a. musea) op dit moment in het zelfde schuitje. Dalende interesse vanuit de samenleving en overheid, met als gevolg dat museaal Nederland op zoek gaat naar nieuwe manieren om inkomsten en maatschappelijke relevantie te genereren. Een op zich zelf niet schandelijke nieuwe weg die moet worden ingeslagen. Een van de evangeliën die als invulling op deze nieuwe weg wordt gepredikt is Cultureel Ondernemen; het zien en toepassen van kansen op de markt ten behoeve van je organisatie. Daarbij wordt de term out-of-the-box-denken graag gebruikt. In museumland betekent dit o.a. zoveel als: "Hoe kan ik met mijn al bestaande activa ideeën ontwikkelen die aandacht trekken, nog niet eerder zijn gedaan en niet onbelangrijk eigen geld opleveren?" Maar hoe geef je hier een concrete invulling aan en zouden de beleidsvoerders van de Passion ook hebben gedacht: "We moeten out of the box"?

Een concreet pad bestaat niet. Wanneer is je idee echt out of the box? Voor de museale sector zijn al wel een aantal pioniers te vinden die in ieder geval cultureel ondernemend zijn (Stanley Bremer: Wereldmuseum en Arnoud Odding: Glasmuseum en natuurlijk niet te vergeten Bas Kreuger: Vestingmuseum). Maar denken zij echt out of the box? In de volgende jaren zal blijken wat out of the box voor de Nederlandse musea zal gaan betekenen. Gaan we de plank compleet mis slaan en worden we een speelbal van de commercie of blijven we met beide benen op de grond staan? Voor nu wil ik aan iedereen die te maken heeft/krijgt met out-of-the-box-denken een oproep doen. Vindt de gulden middenweg en verloochen niet het geen waarvoor je staat aan commercieel succes.


Mediabestanden


0 reacties

Plaats een reactie