Leven als de Fransen

Tijdens de minor Publiek en Participatie worden er verschillende workshops georganiseerd, waarvan de workshop van de Franse kunstenares Laurence Aëgerter er een van was. Hieronder een kort verslag van deze workshop.

Al tijdens de introductie van de minor Publiek en Participatie kregen de studenten te horen over de workshop die een paar weken later gedaan zou worden. Dit was een workshop die zou worden gegeven door de Franse kunstenares Laurence Aëgerter. Om ons extra enthousiast te maken voor de workshop, kwam ze zelf uitleggen wat we gingen doen. Allereerst vertelde ze wat meer over haar eigen werk, zodat we een beter beeld kregen van haar als kunstenares, maar ook wat wij zelf uit de workshop zouden kunnen halen.

En een paar weken later was het zover. We begonnen onze dag in het Rijksmuseum. Daar kregen we allemaal een catalogus met de ‘highlights’ die in het Rijksmuseum te zien waren. We kregen een uur de tijd om door het museum te lopen en de catalogus te bestuderen. ‘Doe dit alleen, want straks maak je een kunstwerk van je eigen inspiratie’, zei Laurence.

Ik ging gelijk naar boven, om even een rustig plekje te zoeken waar ik de catalogus kon bekijken. Ik was natuurlijk al eerder in het Rijksmuseum geweest, dus ik wist wel een beetje wat ik kon verwachten. Maar toch kwam ik een aantal nieuwe dingen tegen in de catalogus. Hierin zag ik bijvoorbeeld een Delfts Blauwe viool. En omdat ik zelf een viool heb, ging ik gelijk op zoek naar deze prachtig gedecoreerde viool. Maar toen ik in de desbetreffende zaal aankwam, was de viool niet tentoongesteld vanwege foto’s die ervan werden gemaakt. Maar niet getreurd, de rest van het museum hing nog vol met fascinerende objecten.

Na een uur was iedereen een beetje uitgekeken en met een hoofd vol ideeën. Dus gingen we op weg naar het atelier van Laurence. Eenmaal daar aangekomen, gingen we het bezoek een beetje bespreken en dit proberen om te zetten in de opdracht van de dag; probeer de catalogus te transformeren tot iets persoonlijks. Het kon iets zijn wat duidelijk op jezelf sloeg, maar ook je kijk op bepaalde dingen. Voor velen was het begin moeilijk, maar na een klein halfuurtje was iedereen al druk in de weer met de catalogus. Veel mensen hadden moeite om de catalogus te ‘verminken’, maar eenmaal begonnen ging het steeds makkelijker.

Ondertussen ging Laurence boodschappen doen en toen ze terugkwam had ze voor een heerlijke lunch gezorgd met stokbroden, heerlijke kaasjes, tomaatjes, komkommers en natuurlijk wijn. Na de lunch konden we onze werken nog even perfectioneren.

Aan het einde van de middag hebben we de werken naast elkaar gelegd. Heel leuk om de grote verschillen te zien. Sommige mensen hadden zitten knutselen in de catalogus en een aantal hadden het grondig onder handen genomen. Het resultaat en de achterliggende gedachte waren leuk om te zien en te horen. Laurence was trots op alle eindresultaten en heeft ons dus allemaal gefotografeerd met ons eindresultaat.

Met een lach op ons gezicht verliet ik het atelier en ik zag dat mijn medestudenten dit ook hadden. Het was een geslaagde dag geweest, vol creativiteit en natuurlijk heerlijk eten.

0 reacties

Plaats een reactie