Bloot in Zuid Europa

In zuidelijk Europa zijn de kerken vrijwel altijd open.

Koel in de zomerhitte, en altijd de moeite waard wegens architectuur en onverwachte kunstwerken. Zien we een geopende kerkdeur, dan is het altijd: hup, naar binnen! Hier kom je vast nooit meer, en je weet maar nooit. Het nadeel is dat er andere maatstaven over gepastheid en zedelijkheid heersen. Dames niet met ontblote schouders, heren niet in korte broek, graag. Het overkwam ons laatst bij de San Marco te Venetië dat zelfs de benen van een aantrekkelijke Venezolaanse in ons gezelschap de religieuze koddebeiers te bloot. Als stijve noordelingen wil je daar nog wel begrip voor hebben. Maar de beheerder van de kathedraal te Lille maakt het echt bont. Bij de ingang laat het bord met iconen er geen twijfel over bestaan wat gepast is en wat niet. Niet storen tijdens de dienst, niet gillen, geen foto's en al helemaal geen flitslicht. Dress code: ook de heren de armen graag bedekt, maar het hoofd juist weer onbedekt (“pet af”!), en de handen graag uít de zakken. Daar keken we van op. Het gaat dus over respect, niet alleen over aanstootgevendheid, wereldse lusten en wulpse verleiding.

Nu is het makkelijk schamperen op de bigotterie van de zuiderburen. Zou de Schepper zich werkelijk aan onbedekte armen en blote benen storen? Schrikken van het vlees Zijner schepselen? We dachten van niet, maar willen best de gevoeligheden van anderen respecteren. Maar nou komt-ie. We zagen in Italië ook al bij de entree van een archeologisch monument zo'n katholiek iconenbordje met gedragregels en blootverbod. Ook bij dit heidense heiligdom geen blote damesarmen s.v.p. (de korte herenbroeken ontbraken). Hoe kan dat nou? De goden van de oude wereld hebben afgedaan, dus de vraag naar mogelijk kwetsen van de voormalig Allerhoogsten is niet aan de orde. Ook zijn er buiten druïden te Stonehenge geen aanhangers meer van de oude godsdiensten. De opdracht van zedelijke ingetogenheid kan daarom bezwaarlijk voortkomen uit respect jegens de gemeenschap van actuele gelovigen.

Al discussiërend zagen wij twee alternatieve verklaringen. Ofwel de Etrusken en Romeinen zijn aan deze tijd zo wezensvreemd geworden, dat er symbolen nodig zijn om ze überhaupt te herkennen. De meest voor de hand liggende symbolen van Het Andere zijn dan de zedelijke verbodsborden van de katholieke kerkgebouwen. Ofwel er steekt helemaal niks achter—de plaatselijke emaillist had gewoon nog enige stuks kerkbordjes over.


Mediabestanden


0 reacties

Plaats een reactie