Kerstviering Reinwardt

Medewerkers van de Reinwardt steken handen uit de mouwen en helpen een handje in de buurt.

Een van de 3 pijlers van duurzaamheid binnen de Reinwardt is betrokkenheid bij de (directe) omgeving en samenleving, door interesse te tonen voor organisaties en mensen om ons heen en een actieve bijdrage (groot of klein) te leveren aan het welzijn van de buurt.

Kerst was een uitgelezen moment om die betrokkenheid meer vorm te geven door onze handen belangeloos aan te bieden aan diverse organisaties die op loopafstand van de academie liggen. Via het stadsdeel hebben we contact gelegd en diverse organisaties reageerden enthousiast. Er waren uiteindelijk 4 klussen waar medewerkers uit konden kiezen. Het verfklaar maken van de keuken van het Muiderpoorttheater, het schoonmaken van de Muiderkerk, kerststukjes maken met bewoners van zorgcentrum De Gooyer op de Dappermarkt of zingen in het gelegenheidskoor en vervolgens optreden in de De Gooyer.
Het traditionele kerstdiner werd verzorgd door bewoners in buurtcentrum De Meevaart, op loopafstand van de Reinwardt Academie. Door ons diner daar te houden ondersteunden we een interessant en nieuw initiatief, waarin buurtbewoners geheel verantwoordelijk zijn voor de activiteiten in het pand.

Het voelde goed om met elkaar bezig te zijn en voor een ander iets te betekenen. Wat ons betreft de start van een mooie traditie, maar we zijn heel benieuwd naar de verhalen (en foto’s!) van collega’s!

De Gooyer
Met een groepje collega’s togen we naar zorgcentrum De Gooyer, even verderop aan de Dappermarkt, om met bewoners te knutselen aan kerststukjes. Ondanks dat het centrum duidelijk verouderd is, hangt er een prettige sfeer. Mensen lopen in en uit, op de balie ligt een enorme kat te slapen, er wordt gebiljart en er is een bar. Door Karin Kooistra, de spin in het web voor alle activiteiten, was alles al voorbereid en er stond een grote tafel klaar met bakjes, emmers met water en oasis, takken en decoratie. De decoratie was een mix van alles wat de afgelopen jaren hip was geweest gedurende de kerst. Langzaam aan stroomde een groep mensen binnen, van jong bejaard tot heel erg oud, lopend of rollend.

Naarmate de tijd vorderde, groeide de hoeveelheid kerststukjes. Ik bood een kleine vrouw een kopje thee aan en kreeg een deel van haar levensverhaal ervoor terug. Ze bleek zo goed als doof en blind. Ze was geboren in 1918 en haar ouders waren ongewenste Duitsers, zoals zij het omschreef, die naar Moldavië waren verbannen. Haar vader werd later, onder het valse voorwendsel dat hij naar huis mocht, op de trein naar Siberië gezet. Op dat moment woonde zij al in Nederland met haar man. Bijzonder om het verhaal van deze vrouw te horen en heel kort onderdeel te zijn van haar lange leven. Het heeft ongetwijfeld op mij meer indruk gemaakt dan op haar.

Onder de bezielende leiding van Léontine en Simone werd er vervolgens een verkiezing van ‘het mooiste kerststukje’ georganiseerd. Het was niet helemaal duidelijk wie de winnaar was, omdat sommige mensen overduidelijk fraudeerden door meerdere keren te stemmen.
Het gelegenheidskoor kwam op het juiste moment binnen. Zij hadden in de academie een reeks kerstliedjes ingestudeerd en stonden als een professioneel koor te zingen. Hier en daar werd meegezongen, maar het was duidelijk waar de bewoners naar op zoek waren toen Gerdie om verzoeknummers vroeg en ‘Kerstmis in de Jordaan’ werd aangevraagd. Gelukkig was een bewoner bereid om het te zingen en wij haakten allen in.

Na een tussenstop in de Ponteneur, waar we enkele andere collega’s troffen die woeste verhalen hadden over omvallende kerstbomen van 3, 5, nee wel 12 meter hoog, was er ter besluit een Marokkaans kerstdiner in buurtcentrum De Meevaart. Door de inzet van Liesbeth en Susan zag het er prachtig en kerstig uit. De hilarische toespraak van een van de bewoners die alles regelt, gaf ons een duidelijk beeld van de rol die het centrum speelt. Spontaan stond het koor op en zong als besluit nogmaals enkele kerstliederen.


Mediabestanden


0 reacties

Plaats een reactie