Minor Archieven

Ik volg de minor Archieven, die ondergebracht is bij de Hva (Benno Premsalahuis).

Op de Reinwardt Academie komen de studenten over het algemeen weinig in aanraking met archieven, op een paar relatief kleine archiefonderzoek opdrachten na. Toch begon ik mij aan het einde van mijn tweede jaar te beseffen dat dát nu juist iets was dat mij aantrok. Om de één of andere reden voel ik mij zo thuis in een archief. Of ik nu met mijn medestudenten naar het Stadsarchief moest voor een project of naar het Stazi archief tijdens de excursie Berlijn, of het nu in de depots of in een studiezaal was, ik was op mijn plek. Ik ben van nature ook heel netjes, geordend en organisatorisch ingesteld en dat lijken mij sterke kwaliteiten bij het werken in een archief.

De minor bevalt tot nu toe heel goed. Het is wel een beetje gek, zomaar op een andere school zitten. Maar het went. Wat je vooral nodig hebt bij het behalen van deze minor is denk ik zelfdiscipline. Ik hoef maar één volle dag naar de Hva, wat klinkt als een vakantie. Maar de rest van de week heb ik hard nodig om al het huiswerk te maken! Véél lezen en bijbehorende casussen en opdrachten maken. Maar als je er echt in geïnteresseerd bent, is dat niet echt een straf. Ik verwacht dat we, zeker volgend blok, meer de diepte in gaan en nog vaker een bezoek aan het Stadsarchief brengen.

Ik ben deze minor begonnen met het oog op het diploma Archivistiek B en daarmee een baan in een archief. Wat voor archief? Weet ik nog niet. Wat voor functie? Weet ik nog niet. Zolang ik mijn tijd door mag brengen met het selecteren van nieuwe documenten, het bestuderen van historische documenten, hulp kan bieden bij stamboomonderzoek of één van de andere talloze functies die een archivaris kan hebben… Dan ben ik blij. Wel zou ik het heel leuk vinden om iets in combinatie met kunstgerelateerde archieven te doen.

Dit verhaaltje is geschreven naar verzoek van Koos Brandon Bravo.


Mediabestanden


0 reacties

Plaats een reactie