Voor opera kleurt het Stedelijk zwart

Opera is voor velen van ons nog onbekend terrein. Waarschijnlijk roept het een beeld op van stoffige coulissen, rode pluche gordijnen en een stereotype Italiaanse sopraan die de sterren van de hemel zingt. De werkelijkheid is net iets anders. Opera hoort er net zo mooi uit te zien als het klinkt, zo blijkt uit een anekdote van Pierre Audi directeur van De Nationale Opera, uit de tentoonstelling 'Opera in het Stedelijk' die nu te bezichtigen is in het Stedelijk Museum Amsterdam.
Opera in het Stedelijk

De tentoonstelling is een bescheiden maar zeer indrukwekkende presentatie gewijd aan De Nationale Opera. Vanaf het moment dat de bezoeker de zaal betreedt, waant hij zich in een totaal andere wereld. De donkere ruimte oogt met haar kostuums, objecten en beeldmateriaal heel mysterieus. Er wordt gebruik gemaakt van theatrale elementen als spookachtige verlichting en geluidsfragmenten uit operastukken. Dit in contrast met het simpele white cube idee van de rest van de zalen in het museum.

In de tentoonstelling staan twee personen centraal: topontwerper Lex Reitsma (1958) en Oscarwinnares Eiko Ishioka (1938-2012). Samen hebben zij het huidige beeld bepaald van De Nationale Opera. Hun werken zorgden ervoor dat De Nationale Opera meer zichtbaar werd voor mensen die normaal gesproken nooit opera bezochten. Behalve in de theaterwereld werd hun werk ook regelmatig besproken door de media. Reitsma was sinds 1990 verantwoordelijk voor de grafische vormgeving, zoals de beroemde affiches en voor de scenografie van talloze producties. Ishioka was de vrouw achter de spectaculaire kostuums. Voor 'Der Ring des Nibelungen' een van de meest toonaangevende producties, sleepte zij diverse internationale prijzen binnen.

Klein en bijzonder
In de tentoonstelling zijn originele schetsen te zien van de twee kunstenaars, maar ook rekwisieten als maskers en zwaarden, en als hoogtepunt kostuums uit de mooiste opera's. Het is een zeer geslaagde tentoonstelling, omdat het zowel qua vormgeving als context erg past bij het Stedelijk. Een minpuntje is dat er slechts twee kleine zalen worden gebruikt, terwijl er nog zoveel moois te tonen is. De ruimte is ingericht als een black box, net als in theaters. Het onderwerp Opera is ook zeer geschikt om onder de aandacht te brengen in een instelling als het Stedelijk, omdat hier veel jonge kunstliefhebbers komen en andere bezoekers die nog nooit in aanraking zijn gekomen met opera. Door zo'n theatrale tentoonstelling te maken over opera zullen veel bezoekers min of meer nieuwsgierig raken naar deze eeuwenoude kunstvorm. Het onderwerp wordt zeer toegankelijk uitgelegd zonder bezoekers af te schrikken met intimiderend jargon. Het museum probeert een dialoog te voeren en haar bezoekers te verrassen met iets nieuws. Met deze kleine maar bijzondere tentoonstelling is dat wederom gelukt.


Mediabestanden


0 reacties

Plaats een reactie